Hannah en Britt zingen hoe dol zij zijn op zowel hun papa als mama. Het geheel is omlijst met fanfare muziek.

Dit liedje leent zich uitstekend om cadeau te doen voor Vaderdag. Elke ouder in Nederland zal hierdoor vertederd en ontroerd raken.

Het is ook een heerlijk nummer om mee te zingen in de kroeg, op wintersport bij de après-ski.......eigenlijk kan dit liedje bij elke gelegenheid gebruikt worden.

Het zou ons zelfs niet verbazen als DE ALLERLIEFSTE MAMA/PAPA een carnavals hit wordt.

- “Everywhere” remix?

We hebben dé hit van Fleetwood Mac een eigentijds jasje gegeven, een jasje waar Stevie Nicks jaloers op kan zijn. De remix heeft zijn ‘catchy’ melodie behouden, maar heeft veel nieuwe elementen en lekkere dikke beats. Eens een bewezen wereldhit, altijd een wereldhit, hopen we dan maar….

- Trojan Horse Remix

Twee jaar ben ik bezig geweest om LUV weer bij elkaar te krijgen, uiteindelijk kwamen ze op mijn zestigste verjaardagsfeestje als verrassing (dat had mijn vriend Bert van Aalten heimelijk geregeld) optreden.......toen was het eindelijk echt ...nou echt? weer goed tussen de dames en met name tussen Patty en José. Om dat te vieren hebben wij een remix gemaakt van ''The Trojan Horse'' 
Universal wil het niet uitbrengen, althans niet op single.... hij staat wel op de 4 CD-box als bonustrack. Op wat er na de LUV revival allemaal tussen de dames en mij is voorgevallen ga ik nog nader in...voor de lezer smullen geblazen, voor mij........
Hoe dan ook de remix is een beatje of 15 a 20 opgetrokken en het resultaat mag er zijn...toch

Al die groepen die weer bij elkaar komen.....het houdt niet op.

Suzanne, Jos, Deedee en René (de zanger van het eerste uur...voor Hans) treden weer samen op.

Zij hebben een remix van "Een beetje van dit"  ingezongen die ik geweldig vind.

Hij is nog vrij om uit te brengen....ik denk als u meneer of mevrouw van de platenmaatschappij dit hoort u meteen overstag gaat.

In 1975 kwam de toenmalige baas van de AVRO, Ger Lugtenburg, bij mij.

Hans...over drie maanden hebben wij het World Wildlife gala, wij hebben Frank Sinatra uitgenodigd om het thema te zingen.

Het wordt een door Willem Duys te presenteren koninklijk gala.......wil jij voor Frank dat lied maken?

De rook komt nog altijd uit mijn oren als ik daaraan terugdenk........ik?...een ventje van 29 die DE Song voor HET gala voor DE grote Frank Sinatra.......'s Avonds belde ik Ger op....kom je even luisteren....ik heb de demo af.

Tranen kreeg hij in zijn ogen....zo mooi vond hij het lied.

Ger, zorg je er wel voor dat FRANK op tijd in Nederland is zodat ik het met hem op kan nemen...ik kan het desnoods ook in California met hem opnemen.

Een week voor het gala....belde Ger...we hebben een probleem, Frank komt niet...heb jij misschien een andere coryfee die zo'n gala kan dragen?

Ik heb meteen mijn vriend Piet Schellevis gebeld, vice precident van Polygram, de grootste platenmaatschappij ter wereld.

Na het verhaal verteld te hebben vroeg ik hem...Piet hebben wij (ik werkte toen free lance voor Phonogram) misschien een ster die dat gala zou kunnen dragen?     Geef me een paar dagen.....nee, zei ik we hebben haast, ik moet het vandaag weten.

Een uur later kwam zijn chauffeur met drie elpees/album. Bij de eerste die ik draaide dacht ik...oh, die meneer kan dat lied wel zingen.

Hallo Piet het is de eerste (door de tijdsdruk heb ik die andere platen nooit beluisterd....niet verder vertellen hoor) geworden....maar beste Hans...hoe weet ik nou wat jij als eerste gedraaid hebt...sorry Piet eh eh oh ja hier zie ik het staan...Kamahl.....  

Tsja, had ik met Vulcano de bedoeling om over de grens te scoren...in het Engels dus...werden ze gevraagd voor het songfestival...in het Nederlands dus toen.

Nou ik een leuk liedje geschreven voor Hans, Jos, Anna (Deedee) en Suzanne, verloren ze ...eh..we.

Ik weet nog goed dat Dominic en Julie (van the Guys and Dolls en later van Grant&Forsyth) bij me thuis kwamen en helemaal uit hun dak gingen van de demo vanEen beetje van dit.

Toen ik ze vertelde dat ik dat nummer niet voor hen maar voor Vulcano had geschreven gingen ze weer helemaal uit hun dak...maar dan van teleurstelling.

Maar goed het nummer werd een enorme hit en jammer dat Vulcano door mijn toedoen niet aan het internationale songfestival heeft meegedaan.

Door het succes was ik min of meer gedwongen in het Nederlands met ze verder te gaan.

Met golfen had ik niet lang daarna geen beste drive (ja zo heet dat), waarop mijn partner zei...joh wat maakt het uit...Als je haar maar goed zit

Hartelijk dank nog mevrouw Brouwer...had ik tenminste een titel voor de opvolger...bovendien floot een vogel(tje?) bij mijn huis in Frankrijk 5 noten waarvan ik dacht...hee dat past helemaal op Als je haar maar goed zit.

Ik heb het vogeltje niet kunnen traceren...anders had hij/zij een deel van het auteursrecht omgezet in lekkere vette wormen, gekregen.

Nu voer ik de hele vogelstand in de winter maar bij...hopend dat mijn persoonlijke vogelaar er ook van geniet.

- Mouth and Mac Neal

Ik had zo'n mooie plaat gemaakt met Willem...Willem Duyn...Big Mouth (Remember) Walking in the sand...begin 1971 liet ik hem horen aan een zangeres waar ik een opname mee zou gaan maken...Sjoukje van het Spijker...Maggie MacNeal.

Ze was er helemaal weg van..."wat een strot heeft die vent" en dat schoot me te binnen toen duidelijk werd dat zowel Willems' als Sjoukjes plaat flopte.

Niet getreurd dus...ik heb er toen een duo van gemaakt...ze hadden elkaar nog nooit ontmoet toen we de studio al ingingen.

Ik had een leuk liedje voor ze geschreven wat ik vwb het refrein gebaseerd had op het Engelse volkslied..."Hey you love" heb ik het genoemd. Dat werd wel meteen een top vijfhit..toen kon ik me ook permitteren om op basis daarvan een album te maken.

Een van de liedjes op dat album was "How do you do".

Tot mijn stomme verbazing werd dat over de hele wereld een hit...behalve op de Zuidpool en in Engeland...moet je nagaan...ik had net een nieuw huis gekocht wat ik helemaal niet kon betalen...het betekende gewoon dat de Eend (Deuxchevaux) van mijn vrouw verkocht moest worden en dat ik door de week geen biertje meer kon drinken...we hadden het huis nog niet betrokken of "How do you do" kwam (wat een droom) de Amerikaanse hitparade binnen...de Eend mocht blijven en met dat biertje kwam het ook wel goed.

Toen we uit Tokio terugkwamen, waar ik met een liedje voor Sandra en Andres had meegedaan aan het songfestival, maakten we een tussenstop in Bangkok. De gids die ons begeleidde was alleen in Sandra en Andres geïnteresseerd tot hij mij vroeg wat ik eigenlijk deed...ik dacht nog wat heeft het nou voor zin om die man dat uit te leggen...ik vertelde toch dat ik liedjes schreef...wat voor?...weer dacht ik...die kent ie toch niet. Die avond hebben we zeker tien theaters/kroegen/discotheken bezocht en in iedere gelegenheid werd mijn liedje (vraag niet hoe) live door een orkestje/bandje gespeeld.

Toen dacht ik ...dit is toch wel heel bijzonder...in de schuur achter mijn huis heb ik dat nummer geschreven en het wordt door de hele wereld gespeeld en meegezongen...heerlijk.

Ik bemoeide me bij de platenmaatschappij altijd overal mee en vooral met de export.

"How do you do" stond al weken nummer 1 in Nederland en in Duitsland was er nog geen maatschappij geinteresseerd het uit te brengen.

Uiteindelijk wilde (veel te laat) Phonogram hem dan wel op de markt brengen.

Na een tv optreden in Duitsland waren Willem en Sjoukje in een kroeg/discotheek de Badewanne, ze deden hun nummer nog even toen er een woedende man naar hen toe kwam om te zeggen dat ze van hun nummer moesten afblijven.

Het bleek dat een Duitse slimmerik een lookalike en soundalike duo had opgericht onder de naam de Windows, die "How do you do" gecovered hadden en de mannelijke helft van het duo wist niet beter dan dat het nummer origineel van hen was.

Door het trage uitbrengen van het origineel ging dus de imitator er met het succes vandoor met als gevolg dat deze groep the"Windows" weken nummer 1 hebben gestaan, de plek waar "Mouth and MacNea" hadden moeten staan.

Het is wel leuk dat ik alleen uit Duitsland al zeker 30 covers van het nummer heb...van James Last tot de voetballers van Bayern Munchen. 

- Enceinte

Op deze hoge leeftijd.. ik ben al zwaar boven de dertig... mocht ik nog een keer verblijd worden met een dochtertje. Toen mijn vriendin zwanger was van Hannah, merkte ik dat ze zo nu en dan behoefte had aan rustige en optimistishe muziek. Tsja die had ik niet... athans... ik kon het niet vinden.. wat is er dan leuker om, als je dat kunt, het gewoon zelf te maken. Nou wist ik helemaal niet of ik dat wel kon,  maar ik vond dat een ontzettende leuke uitdaging...heerlijk...zo je studio in met als doel er pas weer uit komen als je een stuk muziek hebt gemaakt wat aan een doel beantwoordt. Wat was dat doel dan wel? Zwangere vrouwen iets mee te geven van optimisme van rust, van overdenking van positivisme en van schoonheid. Als je dan zo'n duidelijk doel hebt, heb je ook zo een titel.... ik heb het samen gebracht onder de titel ENCEINTE. Ik heb zes stukken geschreven en opgenomen. Het was zo leuk om te doen.. ik was altijd gewend om een echt liedje te schrijven met een kop en staart... met een intro, een couplet, een refrein en een brug, in een bepaalde toonsoort, in een bepaald tempo, toegespitst op de artiest/artiesten die het zouden gaan uitvoeren. Nu hoefde ik me helemaal nergens aan te houden... alleen maar een gevoel meegeven... tempo, toonsoort, vertragingen alles mag, niets moet. Toen ik het af had was Hannah al geboren.. wat gebeurt er dan... juist ja... niets meer... het komt op een plank of onder een plank terecht en alleen een toeval... toeval bestaat niet.. kan er nog voor zorgen dat het weer tevoorschijn komt. We waren met Hannah in de Efteling.. staat Karin te praten met Jomanda.. oh die kennen elkaar.. Héé Jomanda mag ik je voorstellen aan Hans?.. Ik zou wel eens willen praten met je over muziek.. over ideeën. Jomanda kwam naar mijn studio.. het klikte, ze had muziek nodig bij healings of zo.. plotseling schoot me het te binnen...Enceinte.. Uiteindelijk hebben we er een prachtige DVD van gemaakt met mooie rustgevende beelden.